Actualidad

Manténgase informado

  • 16 octubre, 2014
  • claimloyaltysociety
  • Sin categoría
  • 0
reclamacion-cargos-tarjeta-credito

Devolución de recibos e cargos en conta con tarxetas de crédito

Coa transposición da Directiva 2007/64/CE sobre servizos de pagamento no mercado interior na Lei 16/2009, preténdese, entre outros obxectivos, establecer un sistema común de dereitos e obrigas para provedores e para usuarios en relación coa prestación e utilización dos servizos de pagamento.  A tal fin ditouse a normativa SEPA (acrónimo de Single Euro Payments Area ou Zona única de pagamentos en Euros), cuxa entrada en vigor prevíase a partir do 1 de febreiro de 2014, pero que finalmente se aprazou ata o pasado 1 de agosto de 2014. Forman parte os 28 membros da Unión Europea, Islandia, Noruega, Liechtenstein, Suíza e Mónaco.

A) Devolución de débitos ou recibos domiciliados

A Lei 16/2009, do 13 de novembro, de servizos de pagamento, proclama que os usuarios bancarios teñen que dar o seu consentimento expreso para a realización de pagamentos na súa conta. Isto é, o Banco antes da emisión dun recibo deberá de ter constancia de que o emisor solicitou a autorización expresa do debedor (xa sexa persoa física ou xurídica). O Regulamento UE 260/2012 mantén a validez dos consentimentos emitidos antes da entrada en vigor da normativa SEPA. En consecuencia, pódense devolver o 100% dos recibos cuxo cobramento non se autorizou expresamente, e, ademais, poderá solicitarse que se deixen de pagar futuros recibos.

Para iso será necesario comunicar a decisión á entidade bancaria (de forma presencial nas súas oficinas ou a través da súa propia páxina web), presentando -en principio- unha mínima xustificación para devolver o recibo (exemplos: artigo comprado non recibido, produto recibido moi distinto ao esperado, uso non autorizado, non se inclúe o importe exacto do recibo, ou que a cantidade é maior da prevista), se ben cabe acordar co Banco a posibilidade de devolver calquera recibo. Non obstante, cando se trata de recibos emitidos pola propia entidade bancaria (cargo de gastos ou comisións, por exemplo), non poderá devolverse a non ser que se trate dun erro.

Consecuencias da devolución do recibo

A ausencia de xustificación para devolver o recibo ou a acreditación por parte da empresa provedora de que segue prestando o servizo contratado (luz, gas, auga, telefonía, ximnasio, gardaría, etc.), pode supoñer:

  • A inclusión nalgún listado de morosos como o RAI ou ASNEF, ficheiros que son consultados polas entidades bancarias en procesos de concesión de créditos ou hipotecas.
  • O corte de subministración do servizo, cos prexuízos que iso leva consigo.

Nestes casos, o procedente non é a devolución do recibo co que non se está conforme senón presentar unha reclamación á oficina de atención ao cliente do provedor correspondente e, paralelamente, unha reclamación na Oficina do Consumidor; procedementos nos que se poderá solicitar a cantidade cargada en conta así como unha compensación.

Prazos de devolución

Se ben a normativa establece uns determinados límites temporais, permítese que o cliente e a entidade teñan liberdade plena para que poidan convir a devolución de domiciliacións en calquera momento. Os principais prazos son:

  • Se a domiciliación do recibo non estivese autorizada, deberá notificarse á entidade bancaria de modo inmediato dende que se ten coñecemento do cargo, podendo solicitarse a rectificación de operacións incorrectas ou non autorizadas no prazo máximo de 13 meses  (400 días naturais).
  • Se estivese autorizado o pagamento, e sempre e cando ao autorizarse non se especificase o importe exacto ou que o devandito importe superaba a cantidade que o ordenante podía esperar de acordo ás anteriores pautas de gasto –doadamente comprobable nos cargos periódicos cargados mes a mes-, o prazo para dar orde de devolución é de 8 semanas contadas a partir da data do cargo en conta do cliente (58 días naturais).
  • Se se trata de transaccións entre empresas B2B (Business-to- Business) nas que previamente se acordase este esquema de débito, o debedor só dispoñerá de 2 días para reclamar a devolución. É un instrumento de pagamento no que os débitos representan dereitos de crédito froito de transaccións ou acordos comerciais (tanto o acredor coma o debedor deben ser empresas ou autónomos).

O Banco terá un prazo de 10 días hábiles para proceder á devolución dos cargos ou recibos e reintegrar o importe completo da operación ao cliente. Se rexeita a devolución, a entidade terá que xustificar a súa denegación e deberá indicar os procedementos de reclamación.

B) Reclamación dun pagamento realizado con tarxeta de crédito

A día de hoxe, á hora de manifestar discrepancias respecto a cargos efectuados a través do pagamento con tarxetas bancarias (débito ou crédito) os consumidores encóntranse máis indefensos cando se trata de facer valer os seus dereitos ante operacións de comercio electrónico. Ademais, o problema agrávase en relación ás tarxetas de crédito cuxo cargo se efectúa posteriormente á data da operación (por exemplo, cargos realizados por compañías de aluguer de coches).

Nestes casos non son de aplicación os prazos establecidos conforme á normativa SEPA anteriormente referenciados, – mais alá dos casos de uso fraudulento por perda ou roubo da tarxeta de crédito nos que se obriga o cliente a avisar inmediatamente de tal feito a entidade emisora– polo que é recomendable que unha vez constatado ese cargo co que se está desconforme:

  • Solicitar a devolución do cargo realizado pola compra en Internet ante a entidade bancaria emisora da tarxeta nun prazo inferior aos 10 días, así como a solicitude de que non se efectúen máis cargos no futuro por parte dese prestador. Paralelamente, deberá presentarse unha reclamación ante o Servizo de Atención ao Cliente do comercio que nos efectuou ese cargo co cal non se está conforme indicando os motivos da reclamación (erro, incumprimento contractual, etc.) e a solución solicitada.
  • Se o establecemento non contesta ou non atende ao solicitado, é aconsellable instar reclamación ante calquera dos organismos autonómicos ou municipais de defensa do consumidor. Así mesmo, se o Banco rexeita a solicitude de devolución do cargo poderá presentarse reclamación ante o Servizo de Reclamacións do Banco de España.
  • Finalmente, só cabería acudir á vía xudicial co fin de interpoñer a correspondente demanda.

Con todo, a tarxeta de crédito é un instrumento de pagamento que ofrece unha forma rápida, segura -sempre que se sigan unha serie de cautelas- e cómoda de adquirir calquera produto ou servizo a través de Internet.

ClaimLoyaltySociety 

Comments are closed.